🛡 دیوار حیاط؛ اولین مرز حفاظت ساختمان
🔴 دیوار پیرامونی حیاط فقط مرزی برای مشخص کردن محدوده ملک نیست؛ در نگاه حفاظتی، این دیوار یکی از نخستین موانع فیزیکی در برابر ورود غیرمجاز به محوطه ساختمان است. به همین دلیل، پیوست لازمالاجرای مبحث چهارم برای دیوارهای اطراف «حیاط بیرونی» ضوابط مشخصی در نظر گرفته است.
⭕️ بر اساس ضوابط حفاظتی ـ انتظامی ساختمانها، ارتفاع دیوارهای اطراف حیاط بیرونی با احتساب حفاظ ایمن نباید کمتر از ۲٫۷ متر باشد.
💢 اما مقررات تنها به ارتفاع دیوار اکتفا نکرده است. حفاظ ایمنی که بر روی این دیوارها نصب میشود، علاوه بر ویژگیهای عمومی «حفاظ ایمن»، باید در قسمت فوقانی دارای خم V شکل به سمت بیرون دیوار و با مشخصات تعیینشده در مقررات باشد.
📘 بیشتر بدانیم
🔹 چرا ارتفاع دیوار بهتنهایی کافی نیست؟
از منظر حفاظت فیزیکی، یک مرز پیرامونی زمانی عملکرد مناسبتری دارد که علاوه بر ارتفاع لازم، امکان عبور و صعود از آن نیز محدود شده باشد. به همین دلیل، مقررات ارتفاع دیوار و حفاظ ایمن بالای آن را در کنار یکدیگر دیده است.
🔹 دیوارهای حیاط هم باید در محدوده نظارت تصویری باشند.
پیوست مقرر کرده است دوربینهای مداربسته حیاط بیرونی بهگونهای نصب شوند که زاویه دید آنها تمامی بخشهای حیاط، از جمله درهای ورودی و خروجی، پارکینگ و همچنین دیوارها را تحت پوشش قرار دهد.
🔹 حیاط خلوت هم از این موضوع جدا نیست.
در بخش مربوط به حیاط خلوت نیز برای دیوارهای این فضا، رعایت الزام مربوط به دیوارهای حیاط بیرونی مورد تأکید قرار گرفته است.
♨️ بنابراین، دیوار پیرامونی در طراحی حفاظتی ساختمان صرفاً یک جداکننده معماری نیست؛ ارتفاع مناسب، حفاظ ایمن و پوشش نظارتی آن، در مواردی که مقررات تعیین کرده است، مجموعهای از تمهیدات مکمل برای کنترل دسترسی به محوطه ساختمان را تشکیل میدهند.
📃 مستند قانونی:
پیوست لازمالاجرای مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان
ضوابط حفاظتی ـ انتظامی ساختمانها
بخش پ-۵ | مقررات و تمهیدات عمومی فضاها
فضاهای ارتباط و دسترس
حیاط بیرونی و حیاط خلوت